Έδαφος αμπελώνα
Η υφή, το βάθος, η δομή και η οργανική ύλη επηρεάζουν την αποστράγγιση, την κατακράτηση νερού και την ανάπτυξη των ριζών. Οι ιδιότητες αυτές απαιτούν ανάλυση σε επίπεδο αγροτεμαχίου.
Οίνοι του Αγίου Όρους
Αναζήτηση στο αρχείο
Ζωντανά συστήματα
Δάσος, θάλασσα, καλλιεργούμενη γη και πολυσχιδές ανάγλυφο αλληλεπιδρούν μέσα σε ένα προστατευόμενο πολιτιστικό τοπίο.
Ξεκινήστε την ιστορία ↓Σταφύλια / Οικοσύστημα
Το δάσος, η θάλασσα, οι πλαγιές και οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση. Η επίδρασή τους σε έναν αμπελώνα εξαρτάται από την ακριβή τοποθεσία του, το προφίλ του εδάφους, την ποικιλία σταφυλιού, τη διαχείριση και την καλλιεργητική περίοδο.

1. Γεωμορφολογία
Η χερσόνησος του Άθω είναι μακρόστενη, με απότομες ακτογραμμές, φαράγγια και έντονα πτυχωμένο ανάγλυφο. Αυτά τα χαρακτηριστικά επηρεάζουν την απορροή και την αποστράγγιση, αλλά η διαθεσιμότητα νερού σε επίπεδο αμπελώνα εξαρτάται επίσης από το βάθος του εδάφους, τη σύστασή του, τη βλάστηση, τις βροχοπτώσεις και τη διαχείριση του αμπελώνα.

2. Έδαφος και γεωλογία
Η προδιαγραφή του προϊόντος περιγράφει τα αμπελουργικά εδάφη ως μέσης μηχανικής σύστασης, συνήθως αμμοαργιλώδη έως αργιλοαμμώδη, με τοπικές αμμοπηλώδεις εμφανίσεις. Η γεωλογία της χερσονήσου είναι πολυμορφότερη και περιλαμβάνει μεταμορφωμένα, κρυσταλλικά και πυριγενή πετρώματα.
Η υφή, το βάθος, η δομή και η οργανική ύλη επηρεάζουν την αποστράγγιση, την κατακράτηση νερού και την ανάπτυξη των ριζών. Οι ιδιότητες αυτές απαιτούν ανάλυση σε επίπεδο αγροτεμαχίου.
Στο ευρύτερο γεωλογικό υπόβαθρο απαντούν γνεύσιοι, σχιστόλιθοι, ασβεστόλιθοι, μάρμαρα, γρανίτες, γρανοδιορίτες και οφιόλιθοι. Η παρουσία τους δεν προβλέπει από μόνη της το άρωμα ή τη γεύση ενός οίνου.
3. Αμπελουργικές επιπτώσεις
Στο επίσημο υψομετρικό εύρος αμπελώνων της ΠΓΕ, 10–400 μ., το υψόμετρο, ο προσανατολισμός και η απόσταση από τη θάλασσα αλληλεπιδρούν σε μικρές αποστάσεις. Οι βορειοανατολικές πλαγιές μπορεί να είναι ψυχρότερες, ενώ οι νοτιοδυτικές δέχονται συνήθως περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία. Η κίνηση του αέρα μπορεί να βελτιώνει τον αερισμό, όμως η ωρίμανση και η πίεση ασθενειών πρέπει να αξιολογούνται ανά αμπελώνα και καλλιεργητική περίοδο.
Αυτές οι τοποθεσίες μπορεί να δέχονται λιγότερη ηλιακή ακτινοβολία το απόγευμα, αλλά η θερμοκρασία και η ωρίμανση πρέπει να ελέγχονται ξεχωριστά για κάθε αμπελώνα.
Πιθανή έκθεση σε χαμηλότερες θερμοκρασίεςΣε αυτές τις τοποθεσίες η ηλιακή ακτινοβολία είναι γενικά ισχυρότερη το απόγευμα· η επίδραση εξαρτάται από την κλίση του εδάφους, την κάλυψη από τη βλάστηση και τις εποχιακές συνθήκες.
Μεγαλύτερη έκθεση στον ήλιοΗ κυκλοφορία του αέρα μπορεί να συμβάλει στη μείωση της υγρασίας του φυλλώματος, αν και ο κίνδυνος εμφάνισης μυκητιασικών ασθενειών εξαρτάται επίσης από τις βροχοπτώσεις, την πυκνότητα του φυλλώματος και τις πρακτικές φυτοπροστασίας.
Ο αερισμός ως ένας παράγονταςΕπιλεγμένες εγκεκριμένες ποικιλίες
Η ισχύουσα προδιαγραφή της ΠΓΕ περιλαμβάνει δεκαέξι κύριες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου: επτά λευκές και εννέα ερυθρές, καθώς και καθορισμένη ποικιλιακή σύνθεση για τους ερυθρωπούς οίνους. Τα παραδείγματα που ακολουθούν είναι ενδεικτικά και δεν δηλώνουν την καλλιεργούμενη έκταση ή την επικράτηση κάποιας ποικιλίας.
Ερυθρές ποικιλίες
Λευκές ποικιλίες